οπαδική σύφιλη..

Πάνω που έγραφα σε προηγούμενο  post για το Πανιώνιος – Μαρούσι και την πολύ όμορφη ατμόσφαιρα που βίωσα, μακριά από τον οπαδισμό των μεγάλων ομάδων – βίωσα με τον καλύτερο τρόπο τι σημαίνει τυφλός οπαδισμός στα όρια της οπαδικής σύφιλης. Για να κάνω γνωστό το νέο μου blog, έστειλα ομαδικές προσκλήσεις στο facebook σε πάρα πολλούς friends. Σε μία ομάδα όμως άρχισαν τα όργανα με αφορμή τις συλλογικές του προτιμήσεις. Βρισιές, ειρωνίες, απειλές με ΟΝΑΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!! Φόρα παρτίδα φίλοι αναγνώστες! Μέχρι και ραντεβού για ξύλο έδωσαν!! Δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει αυτό στην παγκόσμια κοινότητα του facebook!

Αυτός είναι όμως ο καθρέπτης του Έλληνα οπαδού. Η σύφιλή του η οπαδική δεν έχει όρια. Δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο πουθενά αλλού. Και ξέρετε γιατί? Πάρτε την ανάλυση από τον sportsfan..

1.O Έλληνας οπαδός δεν  έχει μάθει τη λέξη ήττα.  Για αυτό υπεύθυνες  είναι κατά κύριο λόγο οι (οπαδικές) αθλητικές εφημερίδες. Ξέρετε ότι στα 50′ς  και τα 60′ς αυτοί που αγόραζαν ΦΩΣ ή ΗΧΩ την έκρυβαν την εφημερίδα ή την έχωναν  μέσα στην πολιτική που έπαιρναν? Εθεωρούντο γκραν περιθωριακοί οι αγοραστές αθλητικών φυλλάδων. Αγράμματοι, αμόρφωτοι, μαλάκες..Γιατί οι φυλλάδες έκαναν τη μέρα νύχτα και προκαλούσαν την κοινή λογική. Με τα χρόνια αυτό άλλαξε, έγινε πια στα 90′ς μόδα ο αθλητισμός – κυρίως με τις επιτυχίες του basket – και βγήκαν πολλά αθλητικά φύλλα, “αντικειμενικά”, illustration..ο καρκίνος όμως στον Έλληνα οπαδό είχε ήδη δημιουργηθεί..και ως γνμωστόν ο καρκίνος μέχρι σήμερα είναι ανίατη νόσος..

2. Πρέπει να είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει οπαδούς μόνο 4-5 ομάδων. Ακόμα και στη Σκωτία που κυριαρχούν απόλυτα Ρέιντζερς- Σέλτικς, τα γήπεδα στη Β και Γ Εθνική είναι γεμάτα από οπαδούς μικρούς ομάδων. Ξέρετε τι δείχνει αυτό? Έλλειψη αθλητικής παιδείας και κουλτούρας. Είμαι με αυτόν που νικάει. Ταυτίζομαι. Έτσι νιώθω και εγώ νικητής. ο Έλληνας οπαδός πρέπει πάντα να νικάει. Απαγορεύεται η ήττα. Για αυτό και όταν χάνει τα βάζει με όλους, διαιτητές, παράγοντες κλπ. Είναι έξω από την κουλτούρα του η αποδοχή του άλλου ως καλύτερου.

3. Τα γράφω αυτά ενώ είμαι γαύρος. Παραδέχομαι πως πολλές φορές – ειδικά πιτσιρικάς – πράττω ως ανωτέρω. Το γνωρίζω όμως και προσπαθώ να το ελαττώσω. Γιατί προπάντων αγαπάω το ποδόσφαιρο. Και όπως πολύ σωστά άκουσα τον Γ. Γεωργίου να λέει υπάρχουν δύο κατηγορίες οπαδών: ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΔΙΑΛΕΓΟΥΝ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΓΟΥΝ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. ΕΓΩ ΑΝΗΚΩ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ….