Πήγα χθες Πανιώνιος – Μαρούσι. Και το απόλαυσα. Μακριά από τη σύφιλη του οπαδισμού των μεγάλων ομάδων, είδα ένα ωραίο παιχνίδι σε μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Γιορτή πραγματική για τους οπαδούς του Πανιώνιου, παρά την κρισιμότητα του αγώνα, είχαν μια διαφορετική προσέγγιση του παιχνιδιού απ΄ ότι οι οπαδοί των μεγάλων ομάδων. Και σκεφτόμουν ότι πραγματικά για να αγαπήσει τον αθλητισμό ένα παιδί,σε τέτοιους αγώνες πρέπει να το πηγαίνει κανείς….
σε τέτοιους αγώνες θα πηγαίνω το παιδί μου
Δημοσιευμένο Ιουνίου 5, 2008 Uncategorized 4 CommentsTags: από
e, mono se tetoious agwnes tha pigainete oloi oi gavroi apo edw kai sto exis…Kai tou hronou!!! Eyhomai na deite kai Kolosso – Olympiada!Panta tetoia!
Ελπιζω να το πας και σε ενα ματς πανιωνιου – ολυμπιακου να δει και την αλλη μερια των “πανθηρων”…..
ελπίζω να το πας και σε ενα ματς πανιωνιος-ολυμπιακος να δει και την αλλη όψη της “γιορτης”….να εχει μια σφαιρικη άποψη πως αλλάζουν οι οπαδοί οταν παιζουν με μεγάλες ομάδες και ειδικα την προσέγγιση τους στα παιχνιδια με τον ολυμπιακό…
δεν κατάλαβα ρε μάγκες, τι πάει να πει μόνο σε τέτοιους αγώνες; εκτός και αν μιλάει η “οπαδική σύφιλη”. τι έχουν δηλαδή αυτοί οι αγώνες; καλό είναι να θυμόμαστε ποια ομάδα στο μπάσκετ, επί 15 χρόνια σαλονικιώτικης παντοκρατορίας στο μπάσκετ, κρατούσε τη σημαία της Αθήνας… και τι παίχτες έχει βγάλει και σε αυτό το άθλημα…
όσο για το άλλο, “όταν παίζουν με μεγάλες ομάδες”, ας μου επιτρέψει ο φίλος που το είπε ότι είναι άστοχο σχόλιο, για ευνόητους λόγους. εξάλλου, όσοι διακατέχονται από οπαδική σύφιλη, θα είχαν την ίδια συμπεριφορά ακόμα και με το πανόραμα να παίζαμε…