σ’ ευχαριστώ Ελλάδα

Έγινε αυτό που περίμενα. Με το που αποκλείστηκε η Εθνική, οι Έλληνες έδειξαν για μια ακόμα φορά αυτό που είναι. Κομπλεξικοί, μίζεροι και αχάριστοι. Μικρόνοοες και  βαθιά συμπλεγματικοί οι περισσότεροι , άρχισαν να δείχνουν τον πραγματικό τους εαυτό βρίζοντας και ειρωνευόμενοι την Εθνική.

Θεωρώ τουλάχιστον γελοίο το θέαμα να στήνονται άνθρωποι μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασής τους με την ελπίδα(!) να χάσει η Εθνική. Και όμως τέτοιοι υπήρξαν και μάλιστα πάρα πολλοί. Εγώ πιστεύω χιλιάδες.

Τα αίτια πάρα πολλά: – ασχετοσύνη, αν υπάρχουν κάποιοι που πιστεύανε ότι το να παίρνεις το Euro κάθε 4 χρόνια είναι το ίδιο εύκολο  σαν να παίρνεις γάλα από την Έβγα της γειτονιάς σου.

- έλλειψη αθλητικής παιδείας, αφού βλέπουν την Εθνική σαν οπαδική αρένα, βρίζοντας τους παίκτες των αντίπαλων ομάδων.

- κοινωνικός συμπλεγματισμός, αφού πολλοί από μας δεν μπορούν να δεχτούν και να αναγνωρίσουν την επιτυχία. Για τον μέσο  Έλληνα η Εθνική τον ξεπέρασε με την επιτυχία της και αυτό δεν μπορούσε εύκολα να το χωνέψει, περιμένοντας καρτερικά στη γωνία να τη λοιδορήσει στην πρώτη αποτυχία της.

Εγώ επειδή θεωρώ ανήθικο να βρίσω μια ομάδα που πριν 4 χρόνια με έκανε να κλάψω και με έβγλαλε στους δρόμους, το μόνο που μπορώ να πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτή την ομάδα για τις ανεπανάληπτες συγκινήσεις που μου προσέφερε..

το Euro με τα δικά μου μάτια – day 4

Ισπανία – Ρωσία: Φοβερή στις αντεπιθέσεις η Ισπανία, για μένα το καλύτερο επιθετικό δίδυμο του τουρνουά οι Τόρες – Βίγια.. Από Ρωσία μου άρεσαν ο Zyrianov και το 8..Πολύ επικίνδυνη ομάδα, αλλά με τη χειρότερη άμυνα…

Ελλάδα – Σουηδία: η Εθνική είναι η χειρότερη ομάδα του Euro μαζί με την Αυστρία.. χωρίς δυνάμεις, αντι-ποδόσφαιρο..οι Σουηδοί όπως ακριβώς τους ανέμενα…

το Euro με τα δικά μου μάτια – day 3

Γαλλία – Ρουμανία: χωρίς έμπνευση οι Γάλλοι, αλλά εδικαιούντο τη νίκη..συμπαγής η Ρουμανία, θύμισε Ελλάδα 2004…

Ολλανδία  – Ιταλία: πολύ καλοί οι Ολλανδοί, δίκαιη νίκη, αλλά πλασματικό το σκορ, δεν ήταν τόσο χάλια οι Ιταλοί…

το Euro με τα δικά μου μάτια – day 2

Αυστρία – Κροατία: Συγκινητική η ατάλαντη Αυστρία, “αλήτικο” ποσόσφαιρο οι Κροάτες, μου άρεσε ο Olic..

Γερμανία – Πολωνία: Δεν εντυπωσιάστηκα και ιδιαίτερα από τους Γερμαναράδες. Δεν είναι το πρώτο φαβορί, όπως λένε οι bookmakers. Μου άρεσε όμως το passing game τους, δεν το χω ξαναδεί από Εθνική Γερμανίας. Αυτός ο Lahm πρέπει να είναι ο καλύτερος πλάγιος μπακ της Ευρώπης… Οι Πολωνοί απλά καλοί..μου άρεσε ο  Γκρζίνοβεκ…

το EURO με τα δικά μου μάτια – day 1

ΕΛΒΕΤΙΑ – ΤΣΕΧΙΑ : ανώτερη του αναμενόμενου η Ελβετία, άξιζε την ισοπαλία. Η Τσεχία καμία σχέση με την ομάδα του 2004. Αργή, χωρίς εμπνεύσεις..

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ – ΤΟΥΡΚΙΑ : οι Πορτογάλοι έχουν παίκτες με παραστάσεις από πολύ μεγάλες ομάδες και διοργανώσεις. Μ΄ αρέσει και ο Σκολάρι, τους έχω για πολύ ψηλά, μέχρι και τελικό.. οι Τούρκοι, χωρίς να είναι κακοί, δεν μπορούσαν με την Πορτογαλία. Δεν αποκλείω να περάσουν στην επόμενη φάση…

οι

οπαδική σύφιλη..

Πάνω που έγραφα σε προηγούμενο  post για το Πανιώνιος – Μαρούσι και την πολύ όμορφη ατμόσφαιρα που βίωσα, μακριά από τον οπαδισμό των μεγάλων ομάδων – βίωσα με τον καλύτερο τρόπο τι σημαίνει τυφλός οπαδισμός στα όρια της οπαδικής σύφιλης. Για να κάνω γνωστό το νέο μου blog, έστειλα ομαδικές προσκλήσεις στο facebook σε πάρα πολλούς friends. Σε μία ομάδα όμως άρχισαν τα όργανα με αφορμή τις συλλογικές του προτιμήσεις. Βρισιές, ειρωνίες, απειλές με ΟΝΑΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!! Φόρα παρτίδα φίλοι αναγνώστες! Μέχρι και ραντεβού για ξύλο έδωσαν!! Δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει αυτό στην παγκόσμια κοινότητα του facebook!

Αυτός είναι όμως ο καθρέπτης του Έλληνα οπαδού. Η σύφιλή του η οπαδική δεν έχει όρια. Δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο πουθενά αλλού. Και ξέρετε γιατί? Πάρτε την ανάλυση από τον sportsfan..

1.O Έλληνας οπαδός δεν  έχει μάθει τη λέξη ήττα.  Για αυτό υπεύθυνες  είναι κατά κύριο λόγο οι (οπαδικές) αθλητικές εφημερίδες. Ξέρετε ότι στα 50′ς  και τα 60′ς αυτοί που αγόραζαν ΦΩΣ ή ΗΧΩ την έκρυβαν την εφημερίδα ή την έχωναν  μέσα στην πολιτική που έπαιρναν? Εθεωρούντο γκραν περιθωριακοί οι αγοραστές αθλητικών φυλλάδων. Αγράμματοι, αμόρφωτοι, μαλάκες..Γιατί οι φυλλάδες έκαναν τη μέρα νύχτα και προκαλούσαν την κοινή λογική. Με τα χρόνια αυτό άλλαξε, έγινε πια στα 90′ς μόδα ο αθλητισμός – κυρίως με τις επιτυχίες του basket – και βγήκαν πολλά αθλητικά φύλλα, “αντικειμενικά”, illustration..ο καρκίνος όμως στον Έλληνα οπαδό είχε ήδη δημιουργηθεί..και ως γνμωστόν ο καρκίνος μέχρι σήμερα είναι ανίατη νόσος..

2. Πρέπει να είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει οπαδούς μόνο 4-5 ομάδων. Ακόμα και στη Σκωτία που κυριαρχούν απόλυτα Ρέιντζερς- Σέλτικς, τα γήπεδα στη Β και Γ Εθνική είναι γεμάτα από οπαδούς μικρούς ομάδων. Ξέρετε τι δείχνει αυτό? Έλλειψη αθλητικής παιδείας και κουλτούρας. Είμαι με αυτόν που νικάει. Ταυτίζομαι. Έτσι νιώθω και εγώ νικητής. ο Έλληνας οπαδός πρέπει πάντα να νικάει. Απαγορεύεται η ήττα. Για αυτό και όταν χάνει τα βάζει με όλους, διαιτητές, παράγοντες κλπ. Είναι έξω από την κουλτούρα του η αποδοχή του άλλου ως καλύτερου.

3. Τα γράφω αυτά ενώ είμαι γαύρος. Παραδέχομαι πως πολλές φορές – ειδικά πιτσιρικάς – πράττω ως ανωτέρω. Το γνωρίζω όμως και προσπαθώ να το ελαττώσω. Γιατί προπάντων αγαπάω το ποδόσφαιρο. Και όπως πολύ σωστά άκουσα τον Γ. Γεωργίου να λέει υπάρχουν δύο κατηγορίες οπαδών: ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΔΙΑΛΕΓΟΥΝ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΓΟΥΝ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. ΕΓΩ ΑΝΗΚΩ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ….

ερώτηση

Αφού ο  Βγενόπουλος, ο Πατέρας και ο Γιαννακόπουλος  βάζουν τόσα λεφτά στον ΠΑΟ, γιατί δεν βάζουν και λίγα ψίχουλα να κρατήσουν τον Μάτος?

σε τέτοιους αγώνες θα πηγαίνω το παιδί μου

Πήγα χθες Πανιώνιος – Μαρούσι. Και το απόλαυσα. Μακριά από τη σύφιλη του οπαδισμού των μεγάλων ομάδων, είδα ένα ωραίο παιχνίδι σε μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Γιορτή πραγματική για τους οπαδούς του Πανιώνιου, παρά την κρισιμότητα του αγώνα, είχαν μια διαφορετική προσέγγιση του παιχνιδιού απ΄ ότι οι οπαδοί των μεγάλων ομάδων. Και σκεφτόμουν ότι πραγματικά για να αγαπήσει τον αθλητισμό ένα παιδί,σε τέτοιους αγώνες πρέπει να το πηγαίνει κανείς….

εμετός σου ‘ρχοταν

Πολλά χρόνια είχα να δω τέτοια διαιτητική αλητεία όπως τη σημερινή του ΟΑΚΑ. Σε έπιανε απόγνωση και σου ερχόταν εμετός…

όποιον θέλει τον παίρνει ο Ντέμης

Φοβεροί και τρομεροί εκεί στην ΑΕΚ. Όποιον θέλουν τον παίρνουν. Όσοι “ανακοινώνονται” από την ΩΡΑ και από τη SCORE ντύνονται στα κιτρινόμαυρα. Πρώτα ο Χαλκάς και μετά ο Κλέιτον..ποιος έχει σειρά τώρα?